نحوه مراقبت پرستار از بیمار پارکینسون

توسط | ۲۷ مرداد ۱۳۹۴|پرستاری و مامایی|

بیماری پارکینسون را می توان یک مریضی در ناحیه سیستم عصبی مرکزی تشخیص داده می شود و نیز در دسته ای از اشخاص پیر مشاهده می شود. بیماری پارکینسون علامت آن سفتی عضلانی پیشرونده تدریجی، لرزش و عدم مهارت های حرکتی می باشد. هم چنین باید در نظر گرفت که پس از آلزایمر، پارکینسون متداول ترین بیماری اعصاب به شمار می‌آید. در واقع بیماری پارکینسون یک اختلال مزمن و پیشرونده می باشد که ناشی از فقدان دوپامین در مراکز اصلی عصبی مربوط به حرکات است. در بیماری پارکینسون، گفته شده است که کاهش نسبت بین دوپامین و استیل کولین موجب بروز این بیماری می شود. شیوع آن در سن بالای ۶۰ سال نیز شایع می باشد. هم چنین بیماری پارکینسون بر اساس دو علامت یا بیشتر از چهار علامت اصلی خودش نیز مشخص می شود، به این صورت که علائمی از ارتعاش و لرزش دست و پا در حالت استراحت، کندی حرکات (برادی کینزی)، سختی و خشک شدن دست و پا و بدن و نداشتن تعادل، یا به عبارت دیگر ضعیف شدن که چهار علامت اصلی را تشکیل می‌دهند. […]