تاثیر تمرین فاصله بر آسیب قلبی ناشی از ایزوپروترنول

در مقاله پزشکیتاثیر تمرین فاصله بر آسیب قلبی ناشی از ایزوپروترنول به بررسی و بیان موضوع آسیب قلبی، حیوانات و طراحی آزمایشی،  پروتکل تمرین، آمادگی برای جراحی و پروتکل آزمایشی، مطالعه هیستوپاتولوژیکی، پارامترهای همودینامیکی و شاخص های کارکرد بطنی  پرداخته شده است.
در خاتمه، تاثیر تمرین فاصله بر آسیب قلبی ناشی از ایزوپروترنول برنامه های تمرین ورزشی منظم در این مطالعه، اثرات حفاظتی انفارکتوس میوکاردیال ناشی از ISO براساس پارامترهای کارکردی و بیوشیمیایی مختلف را نشان می دهند. اما، تمرین با شدت بالا و پائین مفید بود. می توان گفت که تمرین فاصله با شدت بالا در مقایسه با تمرین فاصله با شدت پائین، از پتانسیل حفاظت قلبی بالاتری برخوردار می باشد. اما، برای سازش هنگام مشاهده اثرات مفید، به پشتیبانی از شدت ورزش نیاز می باشد. این نوشته حاکی از آن است که بهینه سازی شدت ورزش طبق پاسخ های فیزیولوژیکی به ورزشها در کلیه اندامها، مناسب است و HIIT در مقایسه با LIIT میل به تحریک و القاء اثرات مثبت برتر بر آمادگی قلبی تنفسی (CRF)، ریسک فاکتورهای CVD سنتی و بیومارکرهای مرتبط با کارکردهای عروقی (واسکولار) دارد. برای دستیابی به نتیجه ای قاطع تر در این مورد، به مطالعه کامل تری نیاز می باشد. ماکسیمم بهره برداری از فعالیت فیزیکی برای سلامت و آمادگی، نتیجه انتخاب شدت تمرین ورزشی مناسب است.

Download (PDF, Unknown)

زبان مقاله: انگلیسی
توضیحات: رشته های مرتبط این مقاله پزشکی و تربیت بدنی و دانشگاه تهیه کننده آن گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران
کلید واژه ها: شدت آموزش، ایزوپروترنول، صدمات و آسیب های میوکاردیال، آسیب قلبی

بیشتر بخوانید

نظر و پیشنهاد بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *