استفاده از ایمپلنت‌های دندانی محدودیت سنی ندارد اما بهتر است سیستم اسکلتی رشد کافی داشته باشد و درمان پس از اتمام سن بلوغ جسمی آغاز شود. مرحله بسیار مهم در قرار دادن ایمپلنت تشخیص و ارائه طرح درمان مناسب به وسیله‌ی دندانپزشک است.

ایمپلنت‌ ایمپلنت‌ کسانی که ایمپلنت‌های دندانی برایشان مناسب نیست!

دندانپزشک با معاینه بیمار و انجام بررسی‌های کلینیکی و رادیوگرافی، کمیت و کیفیت استخوان فک، شرایط لثه و سلامت عمومی بیمار را به جهت کاشت ایمپلنت‌های دندانی بررسی می‌کند. سلامت عمومی فرد در درمان موفق با ایمپلنت‌های دندانی بسیار اهمیت دارد و در بیمارانی که سابقه رادیوتراپی دارند یا امراضی مانند دیابت کنترل نشده یا بیماری ضعف سیستم ایمنی مانند لوسمی و … مبتلا هستند، میزان موفقیت این روش کاهش می‌یابد. همچنین بیمارانی که سیگار می‌کشند کاندیدای مناسبی برای این روش نیستند. بر طبق اطلاعات پزشکی یکی دیگر از عواملی که باید مورد توجه دندانپزشک قرار گیرد، میزان استخوان کافی است که با استفاده از رادیوگرافی‌های پیشرفته سه بعدی (CT scan) بررسی می‌شود. در صورتی که استخوان کافی برای کاشت ایمپلنت در دسترس نباشد، ابتدا باید پیوند استخوان انجام داد و پس از گذشت حدود ۳ ماه اقدام به قرار دادن ایمپلنت کرد.

لازم است بدانیم که برای کاشت ایمپلنت‌های دندانی جراحی لازم است. جراحی ایمپلنت به دو صورت انجام می‌شود؛ روشی که فقط یک مرحله جراحی دارد و قسمت تاج ایمپلنت نیز در همان جلسه انجام می‌شود و روش دوم، مرحله‌ای است که دو مرحله جراحی دارد و قسمت تاجی در جلسه دوم (که جلسه دوم پس از چند ماه انجام می‌شود) روی پایه قرار گیرد. جراحی ایمپلنت‌های دندانی همراه با بی‌حسی موضعی است و در مطب انجام می‌شود و عوارض آن مانند دیگر جراحی‌های متداول شامل تورم و درد است که با مصرف داروها قبل و بعد از جراحی می‌توان این عوارض را کاهش داد.

منبع: نشریه نوین دارو

مطالب مرتبط:

دندانپزشکی اطفال

دندانپزشکی در سعادت آباد

لیزر در دندانپزشکی