بیماری پارکینسون اولین بار توسط جیمز پارکینسون (James Parkinson) در سال ۱۸۱۷ میلادی توصیف شد. این بیماری یک بیماری تخریبی و پیش رونده سیستم عصبی است. پارکینسون همان لرزش در وضعیت استراحت است که شیوع آن بیشتر در سنین پیری است اما در جوانان هم دیده می‌شود. در این مطلب اطلاعات پزشکی مفیدی برای آشنایی با نشانه‌ها و علائم این بیماری از زبان برترین پزشکان و متخصصان مغز و اعصاب بیان شده است. 

پارکینسون چیست؟ پارکینسون پارکینسون چیست؟

پارکینسون از جمله بیماری‌های مغز و اعصاب در سنین بعد از ‪ ۶۰‬سالگی است از هر ‪ ۱۰۰‬نفر بالای ‪ ۶۰ ‬سال یک نفر را مبتلا می‌کند. اما به ندرت در جوانان هم دیده می‎شود. بعد از آلزایمر، شایع‌ترین بیماری مخرب اعصاب است. ارتعاش و لرزش دست و پا در حالت استراحت، کندی حرکات، سختی و خشک شدن دست و پا و بدن و نداشتن تعادل از نشانه‌های اصلی بیماری است. معمولاً علایم  بیماری ابتدا در یک سمت بدن ایجاد می‌شوند و با گذشت زمان به سمت دیگر بدن هم راه پیدا می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد علت احتمالی این بیماری مربوط به دوپامین است. سلولهای ترشح‌کننده دوپامین در جسم سیاه در مغز می‌میرند و در نتیجه کمبود دوپامین حرکات بدن نامنظم می‌شود. لرزش بیش از هر چیز دیگری تاثیر منفی بر روان بیمار دارد. کم کم لباس پوشیدن، حمام کردن و انجام کارهای روزانه وقت زیادی از بیمار می‌گیرد. حرکات بیمار مثل نشستن و برخاستن از صندلی و راه رفتن آهسته می‌شود و بیمار قوز پیدا می‌کند، صدای او یکنواخت و نگاه او خیره و بدون احساس می‌شود. این بیماری درمان قطعی ندارد اما داروهایی مثل لوودوپا (levodopa)، آمانتدین، بی‌پریدین و سلژیلین در درمان آن تجویز می‌شود. جراحی و فیزیوتراپی هم توسط پزشکان متخصص برای درمان این بیماری استفاده می‎شود. 

منبع: www.pezeshk.us

مطالب مرتبط:

نقش تغذیه در درمان پارکینسون