بیماری پارکینسون را می توان یک مریضی در ناحیه سیستم عصبی مرکزی تشخیص داده می شود و نیز در دسته ای از اشخاص پیر مشاهده می شود. بیماری پارکینسون علامت آن سفتی عضلانی پیشرونده تدریجی، لرزش و عدم مهارت های حرکتی می باشد. هم چنین باید در نظر گرفت که پس از آلزایمر، پارکینسون متداول ترین بیماری اعصاب به شمار می‌آید. در واقع بیماری پارکینسون یک اختلال مزمن و پیشرونده می باشد که ناشی از فقدان دوپامین در مراکز اصلی عصبی مربوط به حرکات است. در بیماری پارکینسون، گفته شده است که کاهش نسبت بین دوپامین و استیل کولین موجب بروز این بیماری می شود. شیوع آن در سن بالای ۶۰ سال نیز شایع می باشد. هم چنین بیماری پارکینسون بر اساس دو علامت یا بیشتر از چهار علامت اصلی خودش نیز مشخص می شود، به این صورت که علائمی از ارتعاش و لرزش دست و پا در حالت استراحت، کندی حرکات (برادی کینزی)، سختی و خشک شدن دست و پا و بدن و نداشتن تعادل، یا به عبارت دیگر ضعیف شدن که چهار علامت اصلی را تشکیل می‌دهند.

مراقبت پرستاری از بیمار پارکینسونی:

در رابطه بیماری پارکینسون، مراقبت هایی هم جهت این که این بیماری رفع گردد، وجود دارد، و با مراقبت های پرستاری این بیماری گفتنی است که به عبارتی می توان بیماران پارکینسونی را که یکی از مهم ترین فرآیند هایی می باشند که پرستاران باید با توجه به شرایط بالینی بیمار به آن توجه نمایند. اصول کلی که باید برای مراقبت از این بیماران در نظر گرفت، عبارتند از درمان فیزیکی، امیدوارکردن و اطمینان دادن به بیماران، و نیز درمان بیماری های همراه که یکی از آن ها نظیر افسردگی می باشد، باید مواردی را در نظر گرفت. این موارد شامل این هستند که باید بیمار در ۲۴ ساعت حداقل ۲ لیتر مایعات مصرف نماید. هم چنین به دلیل این که چنین مصرف داروهایی و کاهش حرکات دستگاه گوارش فرد در این بیماران مشاهده می شود، این بیمار مبتلا به یبوست نیز می شود، و این طور است که در نتیجه آن باید از غذا های پر فیبر همراه با نرم کننده های غذا همراه با ملین و و مسهل های ضعیف استفاده شود. توجه داشته باشید که نیم ساعت قبل از صرف غذا در صبحانه و شام، بیمار را تشویق کنید تا به دستشویی برود.  همزمان با پیشرفت بیماری حالت سفتی عضلانی در انتهای اندام‌ ها سبب اختلال در توانایی بیمار جهت مراقبت از خود می‌ شود و بیمار نمی‌تواند غذا بخورد. خوردنش کند می‌شود و مدت صرف غذا از یک ساعت هم می‌ گذرد.

نحوه مراقبت پرستار از بیمار پارکینسون پارکینسون نحوه مراقبت پرستار از بیمار پارکینسون parkinson1

هم چنین در نظر داشته باشید، حرکات همزمان مثل نگه‌داشتن کارد و چنگال با هم به شدت دچار مشکل می‌ شود. در این حالت بیمار را در بهترین وضعیت ممکن جهت غذا خوردن قرار دهید و از ظروف تطبیقی نظیر فنجان‌ هایی که با دو دسته یا ظروف دارای دسته حلقوی می باشند و همین طور ظروف لبه دار استفاده کنید. بهتر است وعده‌ های غذایی شان کوچک و مکرر بوده و غلظت غذا برحسب توانایی بلع در بیماران انتخاب شود.

• اغلب بیماران مبتلا دچار کمبود ویتامین B3 و اسید فولیک می‌شوند که این حالت باعث می شود تا حال این بیماران بدتر گردد، در این صورت بهتر است که نسبت به مصرف ویتامین‌ های گروه B توجه کافی را مبذول دارید.(البته به جز B6)
• در ضمن برای کنترل بر لرزش دست باید از شیوه های خاصی نیز استفاده شود که از آن جمله می توان به در دست گرفتن سکه و بازی کردن با آن و استفاده از توپ پلاستیکی کوچک اشاره نمود.
• سعی کنید به بیماران کمک کنید تا از مسیری که راه می روند منحرف نشوند و به آن ها آموزش داده شود تا از مسیر خط فرضی راه بروند.
• بیمار را آموزش دهید تا روی سطح سفت بخوابد. چون بیمار ستون مهره هایش را به سمت جلو خم می کند، در این صورت بهتر است به پشت و بدون استفاده از بالش دراز بکشد و یا به تشکی دراز بکشد و خود را شل نماید.
• به آن ها آموزش دهید تا ورزش های تجویزی را طبق دامنه حرکتی خودشان انجام دهند تا توانمند گردند.
• برای این که این بیمار بتواند تجدید قوا کند و انرژی خود را ذخیره نماید، بهتر است که ساعت مشخصی برای او تنظیم گردد تا به مدت نیم ساعت بخوابد.
• بدلیل برادی کینزی و کاهش دامنه ی حرکتی مفاصل، برای لباس پوشیدن وقت بیشتری را فراهم آورید.
• از حمل مایعات داغ بدلیل ترمور پرهیز شود.
• به دلیل کندی حرکات و به دلیل سرد شدن غذا، از ظروف گرم نگهدارنده ی غذا استفاده شود.
• زمانی فعالیت روزانه ی خود را انجام دهد که دارو هایش اثر کرده باشند.
• در حمام امکانات لازم را برای پیشگیری از حوادث فراهم کنیم مانند گذاشت میله در کنار دیوار و عدم استفاده از فرش های سر خورنده.
• عصا و واکر برای بیمار اهمیت دارد آنها را در دسترس بیمار قرار دهید.
• بیمار بهتر است در صندلی هایی که خیلی نرم است ننشیند و قبل از بلند شدن از صندلی، قدری خود را عقب و جلو کند و سپس بلند شود.

منبع : پرستاران توانمند ایران

مطالب مرتبط :

وظایف پرستار در مقابل سوء تغذیه بیمار