اوتیسم (Autism) یا در خود ماندگی نوعی اختلال تکاملی مغزی است که موجب عقب ماندگی فرد در تعاملات اجتماعی و مهارت‌های گفتاری و رفتاری می‎شود. افراد مبتلا به این بیماری در بخشی از مغز که آمیگدال نامیده می‌شود و نقش کلیدی در پردازش احساسات و پاسخ به آنها دارد، فعالیت کمتری دارند.

اوتیسم اوتیسم علت بیماری اوتیسم

این اختلال از خفیف تا شدید متغیر است تا جایی که فرد قادر نیست با محیط اطرافش ارتباط برقرار کند و نیازمند مراقبت تمام وقت است. علت دقیق بیماری هنوز مشخص نیست، اما بهترین پزشکان تاثیر هم زمان فاکتورهای ژنتیکی، محیطی و عصبی را در بروز این بیماری موثر می‎دانند. اطلاعات پزشکی نشان می‎دهد احتمال تولد کودک اوتیستیک در خانواده‌ای که در آن یک کودک مبتلا وجود دارد، ۵ الی ۶ درصد بیشتر است که این موضوع اهمیت عامل ژنتیک در ابتلا به بیماری را مطرح می‌کند، اگرچه تا به حال ژن خاصی برای این بیماری شناخته نشده است. از عوامل دیگری که احتمال بروز بیماری را قوی‌تر می‌کند، سیگاری بودن مادر در دوران بارداری و سن بالای ۴۰ سال در مورد پدر است که زمینه جهش ژنی را فراهم می‌کند. به طور کلی کودکان اوتیسم سه علامت اصلی را نشان می‎دهد: روابط اجتماعی ضعیف، مشکلات در ارتباط کلامی و غیر کلامی، علایق و فعالیت‌های متفاوت با گروه همسالان

این کودکان حافظه فوق العاده‌ای برای حفظ کردن آمار و ارقام و خلاقیت قابل توجه و توجه زیاد به جزئیات دارند. گرچه نسبت پسرهای مبتلا به این بیماری ۴ برابر بیشتر از دختران است، این اختلال در تمام نژادها و طبقات اجتماعی البته با شدت و شیوع متفاوت به چشم می‎خورد. خوب است بدانید کودکان مبتلا به اوتیسم بیماران روانی نیستند، بلکه تنها تحریکات و علائم حسی را به گونه‌ای متفاوت درک می‎کنند.

منبع: مجله موفقیت

مطالب مرتبط:  

پیشگیری از تولد کودکان عقب مانده ذهنی