سندرم داون یا منگولیسم اولین بار در سال ۱۸۶۶ توسط پزشک انگلیسی به نام داون شرح داده شد. علت بیماری اختلال و نقص کروموزومی است. این بیماران یک کروموزوم اضافه دارند. در ۹۵ درصد موارد علت وجود کروموزوم اضافی زیاد بودن سن مادر و اختلال عملکرد تخمدان‌های مادر است.

سندرم داون سندرم داون سندرم داون

هر چه مادر مسن‌تر باشد این نقص کروموزومی بیشتر دیده می‌شود. به طوری که خطر زاییدن یک کودک منگول در زنان ۲۰ ساله ۱ به ۲۰۰۰، در زنان ۳۰ ساله ۱ به ۱۰۰۰، در حدود ۴۰ سالگی ۱ به ۱۰۰ و در ۴۵ سالگی ۱ به ۴۰ است. به طور کلی ۱ به ۶۰۰ تا ۷۰۰ زایمان را در اجتماع، کودکان سندرم داون تشکیل می‌دهند که به آنها عقب ماندگان ذهنی تیپ مغولی نیز می‎گویند. زیرا شباهت زیادی از نظر سر و صورت به مغولها دارند. کودکان مبتلا به سندرم داون اغلب پیش از موعد به دنیا می‌آیند. وزنشان کمتر از طبیعی است. رشد قد در تمام سنین عقب ماندگی دارد و کمتر اتفاق می‌افتد که طول قد آنها در مردها از ۱۵۵ و در زنان از ۱۴۵ سانتی‌متر تجاوز کند. از نظر شکل به یکدیگر شباهت دارند و تشخیص این تیپ افراد در اجتماع آسان است. مشخصات ظاهری آنها عبارتند از: قامت کوتاه، سر پهن، شکم برآمده و بزرگ، دستها و انگشتان کوتاه و چاق، بینی پهن و گرد، چشم‌ها بادامی شکل، دندان‌ها نامنظم و بد شکل و دارای ناهنجاری‌های مختلف است. این کودکان افرادی آرام و بامحبت هستند. اکثرا با نشاط به نظر می‌رسند. به موسیقی علاقه زیادی نشان می‌دهند. قدرت همکاری دارند و خشم و عصبانیت در آنها نادر است. شیوع این اختلال در خانواده‌های فقیر و ثروتمند یکسان دیده می‌شود. از نظر درجه هوشی، میزان یادگیری، تفریح، ذوقها، مهارت‌ها و استعدادها بسیار با هم متفاوتند.

منبع: کتاب روان پزشکی کاپلان  

مطالب مرتبط: 

پیشگیری از تولد کودکان با عقب ماندگی ذهنی

عقب ماندگی ذهنی به علت اتفاقات پیش از تولد