در زمینه تحصیلی نباید والدین توقع و انتظار نامعقول از کودکان داشته باشند، چرا که هر کودکی از لحاظ ذهنی با همسالان خود تفاوت دارد و با فشار بیش از حد نتیجه معکوسی از کودکان دریافت می شود و به سلامت روانی آنها نیز آسیب وارد می‎شود.

سلامت روانی فرزندان‌ مهمتر از پیشرفت تحصیلی است سلامت روانی سلامت روانی فرزندان‌ مهمتر از پیشرفت تحصیلی است

بعضی والدین انتظار دارند همیشه  فرزندانشان بهترین باشند. این موضوع می‎تواند فشارهای زیادی را به کودکان وارد سازد و آنان همواره این احساس را داشته باشند که همیشه باید توقع والدین خود را برآورده کنند. این کار سطح توقع کودکان را بالا می‌برد و باعث می شود که کمال طلبی در آنها شکل بگیرد. برخی والدین با مقایسه تحصیلی کودک خود با دیگران، درصدد ایجاد حس رقابت در فرزندان خود هستند. اما باید بدانید که مقایسه با دیگران برای کودکان سخت تمام می شود، به سلامت روانی آنها آسیب می‌زند و فشار و استرس زیادی به آنها وارد می‌کند. وقتی که کودکان مورد مقایسه قرار می گیرند، تلاش می کنند تا خود را نسبت به فرد مورد مقایسه برجسته تر نشان دهند، اما باید دید این موضوع به چه قیمتی تمام می شود و ممکن است کودکان به دلیل مقایسه و رقابت نتوانند رابطه سالم، صمیمانه و دوستانه با فردی که با او مقایسه می شوند، ایجاد کنند و آن فرد را به عنوان یک دوست نبینند و چه بسا به چشم یک رقیب به او بنگرند. این موضوع از جهت روابط بین فردی احساس خوبی ایجاد نمی‌کند. ممکن است این کودکان در بزرگسالی از جهت مسائل شخصیتی دچار مشکلاتی شوند، چرا که آنان همواره در روابط بین فردی همه چیز را به چشم یک رقابت نگاه می کنند.

رفتار نامناسب پدران و مادران در پیشرفت تحصیلی کودکان تاثیر غیر قابل انکاری دارد. در مورد کودکانی که ضریب هوشی بالاتری دارند، زمانی که تیزهوشی برخی کودکان در سنین دبستان مشخص می شود، والدین آنها اصرار دارند که آنها جهشی درس بخوانند. اما این موضوع فشار شدیدی بر کودکان وارد می کند و منجر می شود که پس از مدتی از نظر تحصیلی افت کنند. این کودکان نه تنها از نظر آموزشی دچار مشکل می شوند، بلکه به سلامت روانی آنها نیز آسیب می‎رسد و در ارتباط با مهارت های دیگر زندگی نیز دچار ضعف و اختلال می‎شوند. بسیاری از والدین با این تصور که باید بهترین فضا را برای رشد کودک خود مهیا کنند، بدون در نظر گرفتن ویژگی ها، توانمندی ها و ظرفیت کودک به او فشار می آورند. این در حالی است که این رفتارها نشات گرفته از اجتماع، چشم و همچشمی و تلاش برای نمایش والدین است، چراکه ذهنیت پدران و مادران این است که چون ما نتوانسته ایم موفق باشیم، پس باید کودکانمان موفق شوند. تعامل بین والدین، مدرسه و معلم می تواند زمینه ساز موفقیت تحصیلی کودکان باشد. والدین باید آگاه شوند که به ظرفیت کودکان خود از جنبه های مختلف توجه کنند و همچنین اولیای مدرسه هم توانمندی کودک آنها را در مدرسه زیر نظر بگیرند. والدین باید از رقابت با اطرافیان دست بردارند و سطح توقع و انتطارشان منطقی باشد و بدانند سلامت روانی کودکانشان از همه چیز مهم تر است.

منبع: salamatnews.com

مطالب مرتبط:

آیا تغذیه بر سلامت روانی ما تاثیر دارد؟