همه افراد پیش از ازدواج در حریم فردی و شخصی خود به سر می‌برند و بسیاری از مسائل آنها فقط به خودشان مربوط می‌شود. در این دوران خودشان برای همه کارها تصمیم می‌گیرند. اما وقتی ازدواج می‌کنیم باید بپذیریم که فرد دیگری هم در انتخاب‎های ما سهیم است. اما نکته مهم، چگونگی رعایت حد و حدود حریم شخصی و محدودیت هاست.

ازدواج ازدواج حریم شخصی بعد از ازدواج!

حریم خصوصی یا شخصی در زندگی مشترک به این معنی است که هر دو طرف، فرصتی برای خلوت و انتخاب به همدیگر بدهند و به انتخاب‌های هم احترام بگذارند. قبل از ازدواج باید از این موضوع آگاه باشیم که زندگی مشترک، آزادی عمل ما را محدود می‌کند و در برابر همسر خود مسئولیت‌هایی داریم. در واقع ازدواج، حریم شخصی ما را محدود می‌کند، اما اما در مقابل این هزینه‌ای که برای ازدواجتان می‌دهید، منفعت‌های بسیاری هم نصیبتان می‎شود. در بسیاری از موارد این ارتباط برای ما نقش حمایت کننده و پشتیبان را خواهد داشت. با ورود به زندگی زناشویی باید مهارت‌هایی از جمله مشارکت، همکاری و تشریک مساعی و همفکری را یاد بگیریم. مشورت کردن و حق قایل شدن برای نظر دیگری را یاد بگیریم و به آنها عمل کنیم.

بعضی افراد فکر می‌کنند بعد از ازدواج نباید اصلا وارد حریم خصوصی همدیگر شوند. هر کسی هر کاری خواست می‌تواند بکند و ربطی هم به دیگری ندارد. اما فراموش نکنیم که به این ترتیب هیچ زندگی و خانواده‌ای شکل نمی‌گیرد. برعکس این گروه، گروه دیگری هستند که بعد از شروع زندگی مشترک مانع حرکت، پیشرفت وتلاش یکدیگر شده و اصولا هیچ حریم خصوصی را برای همدیگر قائل نمی‌شوند. یعنی مثلا مردی اجازه ندهد که همسرش در هیچ فعالیت اجتماعی مشارکت داشته باشد. واقعیت این است، هیچ کسی نباید فضای شخصی طرف مقابلش را بگیرد. بهترین کار برای حفظ حریم زناشویی این است که پیش از شروع زندگی زناشویی با مهارت‌های مختلف همکاری و پذیرش نظر دیگران و احترام به حریم آنها و مرز بین صمیمیت و دخالت آشنا شویم.

منبع: beytoote.com

مطالب مرتبط:

سه کلید برای داشتن زندگی زناشویی موفق

چرا رابطه زناشویی سرد می‌شود؟

آیا مشکلات جنسی باعث طلاق می‎شود؟