مشخصه سندرم بی اشتهایی عصبی (anorexia nervosa) وجود سه ملاک اساسی است: گرسنگی کشیدن عمدی به میزان قابل توجه، تمایل بی‌وقفه برای لاغری و ترس مرضی از چاقی، وجود علائم و نشانه‌های ناشی از گرسنگی کشیدن و روزه‌داری.بی اشتهایی عصبی اختلالی است که در آن فرد از حفظ حداقل وزن طبیعی امتناع می‌کند، شدیدا از افزایش وزن خود می‎ترسد و برداشت‎های اشتباهی از بدن خود و شکل آن دارد. علیرغم لاغری آشکار، فرد تصور می‌‌کند به شکل ناراحت کننده‎ای چاق است. نیمی از این افراد به علت کاهش شدید مصرف غذا دچار کاهش وزن می‎شوند و برخی از آنها برنامه‌های ورزشی سفت و سختی انجام می‌دهند. گروهی دیگر از این بیماران برنامه‌های سفت و سختی تنظیم می‌کنند اما کنترل را از دست می‎دهند و پرخوری می‌کنند و سپس رفتارهای پاکسازی از خود نشان می‌دهند مثل استفراغ کردن. این اختلال در زنان ۱۰ تا ۲۰ برابر شایع‌تر از مردان است و معمولا در نوجوانی شروع می‎شود.

بی اشتهایی عصبی بی اشتهایی عصبی بی اشتهایی عصبی (آنورکسیا)

 در این بیماران اختلال قاعدگی رایج است. رفتار وسواسی جبری، دزدی وسواسی، اضطراب و افسردگی از دیگر علائم است. از پیامدهای اختلال بی اشتهایی عصبی سطح پایین پتاسیم خون است که در اثر گرسنگی ایجاد شده و بی‌نظمی‌های ضربان قلب را منجر می‎شود که خود موجب مرگ می‎شود. عوامل زیستی، اجتماعی و روان شناختی در پیدایش این بیماری دخیل شناخته شده‌اند. برخی صاحبنظران کژکاری محور هیپوتالاموس – هیپوفیز را در این مشکل موثر می‌دانند و همچنین نوراپی نفرین در این بیماران فعالیت کمتری دارد. نظریه‌های روان شناختی نیاز به استقلال که از بودن در خانواده‌های کنترل کننده ناشی می‎شود را عامل بیماری می‎دانند. والدین دختران بی‌اشتها بیش از حد روی زندگی آنها کنترل دارند و اجازه نمی‌دهند استقلال کافی داشته باشد. سرانجام نوجوان پی می‌برد که حداقل یک جنبه از زندگی خود یعنی غذا خوردنش را می‎تواند کنترل کند و از این راه عزت نفس خود را بیان کند. سیر بیماری بسیار متغیر است (از بهبود کامل خود به خودی بدون درمان گرفته تا بهبود با انواع درمان‌ها و حتی مرگ). برای درمان بی اشتهایی عصبی یک طرح درمان جامع توصیه می‌شود که شامل بستری کردن در بیمارستان در صورت لزوم و روان درمانی فردی و خانواده درمانی است.

منبع: آسیب شناسی روانی (روزنهان و سلیگمن)

مطالب مرتبط:

اختلال بدریخت انگاری بدن