اعتیاد به الکل یا الکلیسم یکی از شایع‌ترین اختلالات روانی در آمریکاست. سوء مصرف الکل با خطر شدید مرگ همراه است. تعداد زیادی از سوانح رانندگی که منجر به مرگ می‎شود به خاطر مصرف الکل بوده است. الکل نیز مانند داروهای روان گردان بر مغز تاثیر گذاشته و توان زیادی برای ایجاد اعتیاد دارد.

اعتیاد به الکل اعتیاد به الکل اعتیاد به الکل

 ابتلا به فشار خون و انواع سرطان از مضرات اعتیاد به الکل است. مصرف مفرط الکل ممکن است باعث آسیب مغزی شود. برای مثال سی تی اسکن‌های جوانانی که الکل مصرف می‌کنند، کاهش حجم مغز در نیکره چپ را نشان می‎دهد. سیروز کبدی که بیماری کشنده‌ای است، با مصرف مفرط الکل ایجاد می‌شود. مصرف الکل توسط مادران باردار منجر به نشانگان الکل جنینی می‎شود که باعث عقب ماندگی ذهنی و بد شکلی‌های جسمی در جنین می‌شود. تحقیقات دانشمندان نشان داده وراثت نقش مهمی در اعتیاد افراد به الکل دارد. 

اولین قدم برای درمان اعتیاد به الکل معمولا مسمومیت زدایی یا محرومیت است. علائم فیزیولوژیایی ترک معمولا ۶ تا ۲۴ ساعت بعد از اینکه مشروب‌خواری شدید متوقف شد شروع می‌شود. نشانه‌های ترک شامل لرزش، روان آشفتگی، تعریق زیاد، گیجی، افزایش فشار خون و بی‌قراری می‌شود. یکی از روش‌های درمانی در مود اعتیاد به الکل استفاده از داروی دی سولفیرام است. این دارو از کار آنزیم کمک کننده به سوخت و ساز الکل جلوگیری می‎کند. در نتیجه اگر فرد تا ۱۲ ساعت بعد از مصرف دارو الکل مصرف کند. دچار ناراحتی‎های شدید و استفراغ می‏‌شود. البته چون دارو توسط خود فرد مصرف می‌شود به انگیزه فرد برای ترک الکل بستگی دارد. روان درمانی برای درمان اعتیاد بسیار مهم است. بیشتر افراد الکلی وقتی با فشار روانی مواجه می‎شوند به مشروبخواری روی می‌آورند. پس آموزش مهارت‎های حل مسئله و توان «نه گفتن» در مواقع مواجه شدن با تعارف مشروبات الکلی و اصرار اطرافیان به این افراد بسیار مهم است.

منبع: کتاب روانپزشکی کاپلان و سادوک

مطالب مرتبط:  

ضرر قلیان بیشتر است یا سیگار؟