آب سیاه یا گلوکوم (Glaucoma) یک بیماری است که در آن فشار مایع درون چشم افزایش پیدا می‌کند و اگر درمان نشود ممکن است فرد بینایی خود را از دست بدهد. این بیماری معمولا هر دو چشم را درگیر می‎کند، اما ممکن است وضعیت در یکی از آنها شدیدتر باشد. اطلاعات پزشکی می‌گوید علت بیماری ممکن است تومور، دیابت، یک آب مروارید پیشرفته یا التهاب باشد. 

آب سیاه چشم چشم آب سیاه چشم چیست؟

این بیماری به دلیل اشکال در خروج مایع از منافذ بسیار کوچکی در اطراف عنبیه (قسمت رنگی چشم) بوجود می‎آید. مایع درون چشم برای تغذیه و شستشوی بافت آن  است. ما اگر به دلیلی این مایع نتواند به راحتی خارج شود، انباشته شده و باعث ایجاد فشار می‎شود که اگر این فشار کنترل نشود باعث صدمه دیدن عصب بینایی و سایر قسمت‌ها می‎شود. زاویه طبیعی قرنیه و عنبیه به طور طبیعی ۳۰ تا ۴۵ است و با بالارفتن سن، این زاویه تنگ‌تر می‌شود و بر اساس این زاویه، گلوکوم به زاویه باز و بسته تقسیم می‌شود:

گلوکوم زاویه بسته (گلوکوم حاد): به صورت ناگهانی ایجاد می‎شود و بیمار معمولا احساس درد می‌کند و از دست دادن بینایی سریع اتفاق می‌افتد. خوشبختانه، علائم درد و ناراحتی باعث می‎شود فرد در جستجوی پزشک و درمان باشد و در صورت درمان به موقع از آسیب به بینایی جلوگیری می‎شود. افراد دوربین (به علت اینکه از قبل تنگی زاویه دارند)، همچنین افراد پیر (به علت بزرگ شدن عدسی) بیشتر به این حالت دچار می‌شوند.

گلوکوم زاویه باز اولیه (گلوکوم مزمن): پیشرفت بیماری بسیار آرام است. بیمار ممکن است هیچ نشانه‌ای از بیماری را حس نکند، حتی از دست دادن تدریجی بینایی را متوجه نشود. در این نوع معمولا وقتی فرد اقدام به درمان می‌کند که قسمتی از بینایی از دست رفته است. این نوع شایع ترین نوع گلوکوم می‌باشد. جنبه ژنتیکی، خانوادگی، فامیلی و نژادی دارد. بعد از ۵۰ سالگی بروز می‌کند.

علائم آب سیاه: علائم و نشانه‌های گلوکوم زاویه باز اولیه و گلوکوم زاویه بسته حاد کاملا متفاوت است. در نوع زاویه باز اولیه دید محیطی به تدریج از دست می‎رود. معمولا هر دو چشم درگیر می‎‌شوند. در مراحل پیشرفته بیماری میدان دید محدود می‎شود و بیمار دید تونلی یا لوله‌ای پیدا می‎‌کند. در نوع زاویه بسته بیمار درد را حس می‎کند و این درد معمولا شدید است. تاری دید، تهوع و استفراغ، قرمزی چشم‎ها وجود دارد و اطراف چراغ‎ها یک هاله نور دیده می‎شود. وقتی نور ضعیف است مشکلات ناگهانی بینایی مشاهده می‎شود. 

تشخیص بیماری آب سیاه: برای تشخیص بیماری چشم پزشک باید فشار داخل چشم را اندازه‌گیری کند. این کار با دستگاه تونومتر انجام می‎شود. پزشک می‎تواند فشار چشمی را بسنجد که یکی از علل ایجاد بیماری آب سیاه است. همچنین پزشک ممکن است ضخامت قرنیه را بررسی کند که این نیز یکی از عوامل ایجاد این مشکل است. روش دیگر تشخیص گونیوسکوپی است. در این روش محل تخلیه مایعات بررسی می‎شود و تعیین می‎شود که آیا زاویه بین قرنیه و عنبیه باز یا بسته است. روش دیگر تست Perimetry است که میدان دید بیمار با استفاده از لکه‎های نورانی بررسی می‎شود که آیا بیمار می‎تواند لکه‎ها را دنبال کند یا قسمت‎هایی از میدان دید او آسیب دیده است. 

منبع: www.medicalnewstoday.com

مطالب مرتبط: 

دیابت و مشکلات بینایی

درمان بیماری آب سیاه یا گلوکوم