سندرم داون

سندرم داون یا منگولیسم اولین بار در سال ۱۸۶۶ توسط پزشک انگلیسی به نام داون شرح داده شد. علت بیماری اختلال و نقص کروموزومی است. این بیماران یک کروموزوم اضافه دارند. در ۹۵ درصد موارد علت وجود کروموزوم اضافی زیاد بودن سن مادر و اختلال عملکرد تخمدان‌های مادر است.

سندرم داون

هر چه مادر مسن‌تر باشد این نقص کروموزومی بیشتر دیده می‌شود. به طوری که خطر زاییدن یک کودک منگول در زنان ۲۰ ساله ۱ به ۲۰۰۰، در زنان ۳۰ ساله ۱ به ۱۰۰۰، در حدود ۴۰ سالگی ۱ به ۱۰۰ و در ۴۵ سالگی ۱ به ۴۰ است. به طور کلی ۱ به ۶۰۰ تا ۷۰۰ زایمان را در اجتماع، کودکان سندرم داون تشکیل می‌دهند که به آنها عقب ماندگان ذهنی تیپ مغولی نیز می‎گویند. زیرا شباهت زیادی از نظر سر و صورت به مغولها دارند. کودکان مبتلا به سندرم داون اغلب پیش از موعد به دنیا می‌آیند. وزنشان کمتر از طبیعی است. رشد قد در تمام سنین عقب ماندگی دارد و کمتر اتفاق می‌افتد که طول قد آنها در مردها از ۱۵۵ و در زنان از ۱۴۵ سانتی‌متر تجاوز کند. از نظر شکل به یکدیگر شباهت دارند و تشخیص این تیپ افراد در اجتماع آسان است. مشخصات ظاهری آنها عبارتند از: قامت کوتاه، سر پهن، شکم برآمده و بزرگ، دستها و انگشتان کوتاه و چاق، بینی پهن و گرد، چشم‌ها بادامی شکل، دندان‌ها نامنظم و بد شکل و دارای ناهنجاری‌های مختلف است. این کودکان افرادی آرام و بامحبت هستند. اکثرا با نشاط به نظر می‌رسند. به موسیقی علاقه زیادی نشان می‌دهند. قدرت همکاری دارند و خشم و عصبانیت در آنها نادر است. شیوع این اختلال در خانواده‌های فقیر و ثروتمند یکسان دیده می‌شود. از نظر درجه هوشی، میزان یادگیری، تفریح، ذوقها، مهارت‌ها و استعدادها بسیار با هم متفاوتند.

منبع: کتاب روان پزشکی کاپلان  

مطالب مرتبط: 

پیشگیری از تولد کودکان با عقب ماندگی ذهنی

عقب ماندگی ذهنی به علت اتفاقات پیش از تولد

بیشتر بخوانید

نظر و پیشنهاد بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *